Adı Efsun,benim sırdaşımdır kendisi.
İstanbul lu bir arkadaşımla yıllar önce görüntülü yazışıyorken;
yanında ki resimde görülen Efsun
u farketmemle başladı herşey.
O benim herşeyimi bilir.Ona anlatırım her şeyimi
,beni sessizce dinler ve olduğum gibi kabul eder beni..deyince
.Keşke benimde böyle bir arkadaşım olsa dedim..
Bu yazışmamızın bir hafta sonrasıydı.
Postacının elinde bir koli bir kaç dakika sonra
Efsun çıktı kolinin içinden
gülümseyerek.
Yanında bir not vardı..
10 yıl boyunca benimle herşeyini paylaşırsan ve
şuanki
temizliğinde kalırsan,seninle
konuşmaya başlıyacağım..Zaman zaman
konuşmaksızın
hissi
kalben vuku anlattım birşeyler ona.
Ben kitap okurken onu yanıma oturtup eline
kitap tutuşturuyordum..
Mesaiye giderken camın önüne oturtup etrafı
izleyip sıkılmamasını tembihliyordum.mesai dönüşü gördüklerini anlatmasını
istiyordum.
Ama ses yoktu.Sürekli gülümsüyordu.
Son iki yılın var konuştun,konuştun yoksa???
senide,kendimide ganjın sularına bırakacağım.