Çınar dostum; "Bunu dinle abi" notuyla İsmet Özel in şiir videosunu gönderdi biraz önce.."Yola devam ederdim,gençtim işte.Şehrin o yatık raksından incinen yine bendim." Şehrin raksı yetmiyordu bize,içimizdeki raks, bıçak ucunun batması gibi çiziyordu iç çeperlerimizi ve hüzün yol bulup henüz yenice çıkabilmiş bir pınar gibi yüzeyimize serhoş ediyordu bizi yerküreye akşam çökünce.Güneş ile birlikte batar,görünmez olurdu tüm renklerimiz.Öyle de olsa çınarın yaprakları yeşerirdi yine de.Ben görürdüm o yeşili,o görürdü beni. Ve hayat gökkuşağı renklerini bürünür üzerine o haliyle raks ederdirdi etrafımızda.Bazen şuh bir kadın gibi,hiçbir derdi yokmuş gibi kahkaha atar,kimi zamansa durduk yere,hiç sebepsiz başını omuzlarımıza koyup hıçkıra hıçkıra ağlardı.O mu bize benzedi,yoksa bizmi ona benzedik bunu hiç bilemedik.Bildiğimiz tek şey bugünün can çekiştiği idi kucağımızda, yarının ise doğmak için sabırsızlandığıydı dans eden hayat kadının karnında.
Gecenin ötesinde bir güneş var ki doğacak.Doğmasıyla beraber etrafı ışığa boğacak.Onunla birlikte bir bebek doğup,yine onunla birlikte bir ceset toprağa batacak.Yıldızların kanı dökülmeden doğmazmış güneş.Gökyüzü ağlamazsa toprak yeşermez ve kaplarmış üstünü leş.Hayat ses ver,cevap ver bana demeyin onun cevabını,sesini işitebilmek için sessizliği dinleyin.Siğaram bitmiş harfler sarılıp içilmez ki ben bakkal amcaya gidiyorum.
Siz ışığı görmek için sabahı beklersiniz bense geceyi.Gece olunca hani herşey görünmez olur ya, iç dünyasını görmek istemeyenler,orada görecek birşey olmadığını düşünenlerin geceyi sevmemesi sırf bu yüzdendir.İnsan iç dünyasına yoğunlaşırsa takvimleri,saatleri unutur.Işıkta,ışıksızlıkta içimizde.Işığı sabahın içinde,uzaklarda aramayın.Ne dünya da, ne de hayatta bir kusur yok, insan yaşamın aynasıdır.Sisli,bulanık,kirliyse size gözüken ruh aynanızı silin derim ben.Ben kimmiyim "Ahmet" derler bana ama henüz ben bilmiyorum kim olduğumu.
Uyuyan güzel demişler adına.Neden bu ismi koymuşlar ki;Sürekli uyuduğu içinmi,yoksa 7 renkli eğirdir gölünü her gördüğünde kendine gelemeyip yeniden gölün kenarına uzandığı içinmidir bilinmez.Bildiğim şu ki;Bu eğirdir gölünün her halinde beni serhoş eden birşey var.
Sadece topraktamı yetişir çiçek?.Değil,hiç değil!.Suda da yetişir ama bunun için su gibi olabilmek,su gibi bir yürek gerek.İstemenin sonu yok, herkes nihayetsiz,sonsuz isteklerle doludur.Ama istediğini elde etmek için yollara düşmek gerek.Ya da su olabilmek.Su akar yolunu bulur derler.Hayellerimizi gerçeğe çevirmek için uykudan uyanmak gerek.Oysa ben, ne uyumasını, ne de uyanmasını becerebiliyorum. Ama şunu da biliyorum;hayata benim gibisi de gerek.Tuhaf,cins ama olsun o da ayrı bir renk..
AHMET YETKİN